Als dit relevant is in je leven, zal het hard zijn om te kijken. Daarna wil ik hier iets over zeggen.
https://www.facebook.com/reel/265517729466416
Ik zal zeggen wat ik voel en denk. Voor jou is jou familie het belangrijkste in jou leven. De liefde die je voelt, het terugvallen op, de steun die je van ze krijgt. De liefdevolle gebaren die ze maken, het samenzijn, de quality time die je met ze doorbrengt. Alles wat ze voor je gedaan hebben.
Het voelt alsof zij de basis zijn van jou bestaan, je kunt niet zonder hen. Tegelijkertijd ben je ontzettend bang ze kwijt te raken. Niet zomaar bang, maar verschrikkelijk bang. Het geeft alleen al angstgevoelens als je eraan denkt. Want zonder hen kan jij niet leven. Het is voor jou ondenkbaar dat je zonder hen zou moeten leven. Deze manier van in het leven staan heeft consequenties… Hierdoor laat je alle kansen/ mogelijkheden die je graag zou willen/ op je pad komen schieten omdat je hen niet wilt verliezen. Dit was toch ook de reden waarom je alle contact hebt verbroken? Want je wilde zo ontzettend graag, je was razend enthousiast over de ideeën waarmee ik je opweg wou helpen. Maar zij vonden het geen goed idee en daarom heb jij je dromen laten varen. Je durft zelfs niet meer te dromen over je passie, bang dat zij het afwijzen. Als je nl geen dromen hebt kan het ook niet afgewezen worden.
Ondertussen google je je gek naar aandoeningen en steek je al je tijd in lezen van verhalen van mensen met soortgelijke issues en verhalen van mensen met aandoeningen die uiteindelijk wel geluk hebben gevonden, in de hoop het ooit zelf te kunnen vinden. DE ultieme afleiding van het brein om jou “veilig” te houden, zonder dat jij het zelf in de gaten hebt.
En dit lieve R…. is waarschijnlijk het allergrootste issue in jou leven. De angst hen te verliezen. Als dit werkelijk is wat jij voelt en denkt, dan heb je een ernstig verstoorde ongelijke relatie met ze. Je bent afhankelijk geworden.
Zo afhankelijk dat je niet meer (goed) kunt functioneren. Ik heb hier in voorgaande blogs al meerdere keren over geschreven.
En dit is niet jou schuld, dit is ook niet het gevolg van een aandoening, dit is het gevolg van de manier waarop je opgevoed bent. Op basis van fotografie ben je nl niet hulpbehoevend. Er zijn legio mogelijkheden, helemaal nu in dit tijdperk, aandoening of niet…
Maar ik ben het eens met Jordan Peterson, er is maar 1 manier om hieruit te geraken. En zoals hij zegt, je hoeft ze niet kwijt te raken, je moet er alleen toe bereid zijn ze kwijt te raken. Meestal is hetgeen waar je het meest van houdt, hetgeen wat jou het meest tegenhoud.
Ik zal je nog iets vertellen over ons… Wij zijn inmiddels verhuisd. Ik dacht dat ik het er enorm moeilijk mee zou krijgen. Ik was erg gehecht aan ons huis. De laatste dag dat we vertrokken en afscheid namen van onze buren, heb ik bij de buren zitten huilen op het toilet. Daarna was het voor mij over. Ik heb geen heimwee en ondanks dat het hier enorm tegenzit met bijna alles, we leven in een bouwput, kan ik mezelf redelijk handelen. C…. daarentegen heeft het enorm moeilijk. Zij was degene die met het plan kwam ons huis te verkopen. Ze dacht dat ze daar geen enkele moeite mee had omdat ze vroeger als kind al zo vaak verhuisd was. Niets was minder waar. Ze had enorme heimwee en wilde terug naar onze woonplaats. Ze heeft hier dagen zitten huilen dat ik niet wist wat te doen. Uiteindelijk liet ik haar een filmpje zien waardoor ze ineens het licht zag. Ik had haar al gezegd dat teruggaan naar het oude geen oplossing was, maar eerder een manier om je verder te handboeien. Ze wilde diep van binnen net als ik veranderingen en daar hebben we DE ultieme opoffering voor gemaakt, ons hele hebben en houden voor opgegeven. Terug gaan naar het oude was niet eens mogelijk, het huis was niet meer van ons, maar ook absoluut het laatste wat je moet doen als je een ander leven wilt.
Als je een ander leven wilt, verandering wilt, dan moet je daar offers voor over hebben. Zoals Jordan zegt: hetgeen wat je het dierbaarst is, laten gaan… Als je dat doet; dan gaan er deuren open die je nooit voor mogelijk houdt.
Jij denkt dat jou leven ophoud te bestaan als je dit besluit neemt. Ik denk dat jou leven pas begint als je dit besluit neemt.
Als jou familie band namelijk op echte liefde is gebaseerd en dat denk ik wel; dan zullen zij jou nooit de rug toekeren, zelfs niet als jij weer contact zou zoeken; en die mogelijkheid geef ik je binnenkort.
Dat zij jou ervan af proberen te houden is een ander verhaal… maar de rug toekeren nooit!
Hoe zou je nu kunnen slapen als je niet eens mag dromen? Ik heb eens in de zoveel tijd eens een nacht dat ik niet kan slapen. Gek genoeg is dat meestal als ik een blog voor jou heb geschreven, zoals vandaag. Dan blijft mijn hoofd maar malen. Mogelijk is dat jou energie? En als ik dit nu elke dag zou hebben… Hoe zou dat voelen? Ik zou er niet aan moeten denken; ik zou gek worden waarschijnlijk. Onvoorstelbaar dat jij zo moet leven en dat je dat überhaupt volhoudt… respect voor jou<3 En weet je; dit is pas op te lossen als jij weer mag dromen; als jij jezelf toestaat weer te mogen dromen.. Ik kan je daarbij helpen; mijn vriendin die ook in de buurt woont kan je daarbij helpen. Je hebt iemand nodig, buiten jou kleine kring van mensen, die anders kijkt, met veel ambitie, die bereid is jou intensief bij te staan, connecties heeft en bereid is jou te leren leven.. Dat hoef ik niet te zijn, maar iemand met dezelfde beschrijving. Zo iemand heb je nodig om verder te komen; zo iemand heb je tot nog toe nog niet gevonden; die vind je niet in een therapeut of begeleider/ begeleidster. Denk er eens over na over de mogelijkheid die ik je wil geven mij binnenkort eens te spreken, ergens bij jou in de buurt.
Liefs …